A caixa no porão
Desci as escadas do porão no escuro mesmo. A minha rinite ameaçou atacar por causa da quantidade pó acumulada naquele cômodo sem janelas na parte de baixo da casa. Da última vez em que tinha estado ali, meu avô ainda era vivo e não parava de contar as histórias de sua juventude e como o período político daquela época tinha sido uma época sombria que se estendeu por vários anos. Vô Benício sempre foi um ativista que lutou contra todo tipo de injustiça. Tenho orgulho de falar que eu sigo carregando o legado que ele iniciou lá atrás, no início da nossa família.
Apertei o interruptor ao pé da escada quando cheguei ao último degrau, e a luz amarelada preencheu o ambiente, revelando pilhas de caixas espalhadas por todos os cantos. Havia uma bicicleta velha caída um pouco mais à frente e, ao lado dela, uma estante de ferro com mais caixas de papelão em suas prateleiras. Era ali que devia estar o que eu procurava. Com cuidado para não pisar em nenhuma das tralhas espalhadas pelo chão, me aproximei e comecei a fuçar nas caixas, mas só encontrei pertences velhos do vô Benício. Meu nariz escorria e ameaçava começar uma crise de espirro a qualquer segundo, mas me segurei. Era muito importante que eu as encontrasse.
Dentro da terceira caixa em que mexi, meus dedos tocaram algo macio. Curioso, puxei o conteúdo e um pequeno saco plástico cheio de pó surgiu diante de meus olhos. Dentro dele, umas três máscaras cirúrgicas brancas — daquelas que os médicos usavam — se espremiam amassadas de qualquer jeito, como se estivessem descansando ali por muito tempo. Um riso abafado escapou-me pelo nariz quando as observei melhor, lembrando das histórias que meu vô contava sobre quando ele era jovem e as pessoas tinham que usá-las no rosto: um vírus mortal tinha surgido na China e se espalhado pelo mundo em questão de poucos meses. Logo, chegou ao Brasil também, forçando as pessoas a entrarem em quarentena. O presidente do país naquela época fez pouco caso da situação, incitando notícias falsas e questionando a gravidade da doença. Uma parcela da população, graças a Deus, ignorou o líder político (que só podia ser maluco!), entretanto, outros reverberaram suas falácias negacionistas e foi aí que tudo começou a sair do controle…
Eu só sei dessas coisas pelas histórias que vô Benício me contava e pelos registros que não desapareceram com o passar dos anos. Mas de uma coisa eu tenho certeza: foi ali que o fim foi decretado, criando o mundo no qual eu nasci — o único que conheci —, dominado pelas inúmeras mutações do vírus que não era “só uma gripezinha”. Um mundo cruel em que lutamos pela sobrevivência todos os dias.
Lamentar pelo passado não mudaria meu presente. Coloquei as máscaras de volta na caixa e tateei mais um pouco, finalmente encontrando o que eu procurava. Peguei a embalagem de munição empoeirada e retirei algumas balas de dentro dela. Saquei o revólver do coldre preso à minha coxa esquerda e o carreguei por completo. Desativei a trava de segurança da arma e subi de volta pela escada do porão. Eu precisava sair para achar comida na cidade.
Mas antes precisaria matar todos os zumbis que encontrasse pelo caminho.

O autor

Vinícius Fernandes é paulista e escreve sobre protagonistas LGBTQIA+. Foi escolhido entre os 5 finalistas do Prêmio PapoMix da Diversidade pelos curadores da premiação, em 2014, com seu romance de estreia, Graham - O continente Lemúria. Vem conquistando um grupo cada vez maior de leitores com suas histórias autênticas, naturais e emocionantes. Acredita que a representatividade na literatura é uma arma importante contra a desigualdade e o preconceito, e seus livros são mais do que simples histórias: são um protesto contra a discriminação de LGBTQIA+s.



https://thoitiethomnay.org/thanh-hoa/3-ngay-toi/ mình vào vì đang cần canh thời tiết Thanh Hóa mấy ngày tới để sắp lịch đi lại, tiện lướt luôn xem trang này làm ăn ra sao. Mình không ngồi đọc hết từng mục đâu, chủ yếu nhìn cách họ bày thông tin cho dễ nắm. Thấy phần dự báo 72 giờ tới khá rõ ràng, kiểu nhìn phát là biết nhiệt độ ngày/đêm với xác suất mưa từng ngày, đỡ phải bấm qua lại nhiều. Có cái mình thích là họ ghi luôn thời điểm cập nhật số liệu bằng giờ phút cụ thể, nên cảm giác yên tâm hơn vì không phải dữ liệu cũ. Kéo xuống cũng mượt, chữ không bị rối, và cái dòng…
guia de aplicativos no Brasil foi o que me fez clicar, mas acabei ficando mais pelo jeito que o site é montado. Eu curto quando dá pra sacar rápido o que tem ali sem ficar pulando pop-up ou texto infinito, e aqui parece bem “sem ruído” mesmo. Em poucos scrolls já deu pra entender que é tudo voltado pro público do Brasil (PT-BR) e que eles tentam explicar as coisas de um jeito simples, tipo termos e permissões, sem virar aquele juridiquês chato. Não fui atrás de nada específico, só navegando de boa, e achei a leitura bem leve. Também ajuda que as páginas não ficam entulhadas: os conteúdos aparecem em blocos e os títulos ficam bem destacados, tipo os…
guia de bônus Hiperbet — eu entrei mais por curiosidade de como eles organizam as infos e, sinceramente, achei bem de boa de navegar. O que me chamou atenção é que eles deixam claro que “bônus” ali não é uma coisa só jogada na sua cara, e sim um conjunto de promoções separadas, cada uma com seu nome, então você entende rapidinho do que estão falando. Também curti que o texto não fica enrolando: tem um jeito bem direto de explicar o que um código promocional realmente faz dentro do cenário regulado, sem parecer aquele juridiquês infinito. No meio da página, a parte da campanha “é tudo no máximo” aparece como um destaque bem visível, com blocos e títulos curtinhos…
baccarat 789win tối qua mình lướt điện thoại lúc nghỉ tay nên ghé qua xem thử, cũng hơi nghi ngờ kiểu “lại rối như mớ bòng bong” nhưng mà vào rồi thì thấy ổn hơn mình nghĩ. Mình không có kiên nhẫn đọc sâu, chủ yếu nhìn cách họ bày thông tin có gọn không và có phải bấm vòng vòng không thôi (mấy web khác hay làm mình nản đoạn này). Menu đặt ngay chỗ dễ thấy nên đổi qua lại vài mục khá lẹ, không phải căng mắt tìm. Mình thích cái cách họ chia nội dung thành từng khối rõ ràng, nhìn một cái là biết phần nào đang nói về cái gì, không bị chữ dính…
xx88.today mình ban đầu cũng hơi lăn tăn nên chỉ mở lên xem nhanh cho biết, không kỳ vọng gì nhiều. Lướt trên điện thoại thấy trang chia nội dung theo từng khối rõ ràng, kéo xuống không bị rối mắt. Mình để ý có phần kiểu “giải đáp thắc mắc” nên đọc thử vài dòng, chủ yếu nói mấy chuyện cơ bản như nạp rút và giao dịch trong ngày. Không cần đọc kỹ vẫn nắm được ý vì họ viết ngắn và đặt ngay dưới tiêu đề. Mấy mục trên menu nhìn gọn, bấm qua lại không bị nhảy lung tung. Nói chung mình chỉ xem bố cục với cách họ trình bày thông tin thôi, và các…